Այնտեղ, որտեղ ներումը դառնում է սովորույթ, հարգանքը սկսում է անհետանալ։
Շատ ներելը սովորեցնում է մարդկանց, որ ձեր ցավը արժեք չունի։
Ներել կարելի է մեկ անգամ, բայց երկրորդ անգամը արդեն ձեր սահմանների խախտումն է։
Մարդ, ով միշտ ներում է, սովորեցնում է ուրիշներին միշտ անցնել իր վրայով։
Ներելը առաքինություն է, բայց անընդհատ ներելը՝ ինքնադավաճանություն։
Երբ ներումը սպառում է ձեր խաղաղությանը, այն դադարում է առաքինություն լինելուց։
Որքան շատ ես ներում, այնքան հաճախ քո հանդեպ կրկնում են նույն սխալը։
Ներել նշանակում է հասկանալ, բայց կրկին ներել նշանակում է չսովորել։
Անդադար ներել՝ ոչ մեկին պարտավոր չես, դու պարտական ես քեզ պաշտպանելու պարտավորությամբ։
Բաժանորդագրվեք մեր ալիքին Telegram-ում
