Խիղճը՝ մարդու ամենախիստ դատավորն է, որից փախչել չի կարելի։
Մաքուր խիղճը խաղաղ կյանքի հիմքն է․ այն ապահովում է ներսի անդորրը։
Խիղճը խոսում է մեղմ, բայց նրա ձայնը միշտ լսվում է, երբ մարդը ճիշտ ճանապարհից շեղվում է։
Ով խիղճ չունի, չի վախենում ոչ մեկից, բայց ամենից շատ վտանգում է ինքն իրեն։
Խղճի ցավը բուժվում է միայն ճիշտ քայլերով, ոչ թե արդարացումներով։
Ճշմարիտ խիղճ ունեցող մարդը սխալվում է, բայց չի խուսափում պատասխանատվությունից։
Խղճի դեմ արված ամեն քայլ հետագայում վերադառնում է, ինչպես արձագանք քարանձավում։
Խիղճը մարդու ներսի լույսն է, որ մարում է միայն երբ մարդն ինքը է հրաժարվում նրանից։
Խիղճն է որոշում մարդու իրական արժեքը, ոչ թե նրա դիրքը, ուժը կամ հարստությունը։
Բաժանորդագրվեք մեր ալիքին Telegram-ում
